Առաջին տեղեկությունները հայտնվեցին ուշ երեկոյան։ Մի քանի բնակիչներ հրապարակեցին տեսանյութեր, որտեղ երևում էր՝ մարդիկ շտապ լքում են իրենց տները։ Ոմանք արագ հավաքում էին իրերը, ուրիշները պարզապես նստում էին մեքենաները՝ առանց հասկանալու, թե ուր են գնում։ Ճանապարհներին խցանումներ էին առաջացել, իսկ օդում զգացվում էր անհանգստություն, որը բառերով նկարագրելը դժվար է։
Ամեն ինչ սկսվեց այն բանից հետո, երբ Իրանում տեղի ունեցան մի շարք անսպասելի ռազմական շարժեր։ Տեղացիները պատմում են, որ գիշերվա կեսին լսվել են ռազմական տեխնիկայի շարժման ձայներ։ Որոշ շրջաններում նույնիսկ լսվել են ուժեղ պայթյունների նմանվող աղմուկներ։ Թեև պաշտոնական հաստատում դեռևս չկա, սակայն այդ լուրերը բավական էին, որպեսզի բնակչության մի մասը խուճապի մատնվի։
Մի տարեց տղամարդ, ով ապրում է սահմանամերձ գյուղերից մեկում, լրագրողներին ասել է.
«Ես նման լարվածություն չեմ հիշում վերջին տարիներին։ Գիշերը մարդիկ դուրս էին գալիս տներից, հեռախոսներով խոսում էին հարազատների հետ և հարցնում՝ ինչ է կատարվում։ Ոչ ոք հստակ պատասխան չուներ»։
Մեկ այլ կին պատմել է, որ իր ընտանիքը որոշել է հեռանալ հենց այն պահին, երբ լսել են ռազմական ինքնաթիռների ձայնը։
«Երեխաները վախեցած էին։ Մենք պարզապես նստեցինք մեքենան ու գնացինք։ Չգիտեինք՝ ինչ կլինի առավոտյան»։
Սոցիալական ցանցերում արդեն տարածվում են բազմաթիվ տեսանյութեր, որտեղ երևում են երկար ավտոշարասյուներ, լքված խանութներ և դատարկ փողոցներ։ Որոշ օգտատերեր գրում են, որ մարդիկ փորձում են տեղափոխվել ավելի ապահով շրջաններ՝ հեռու սահմանային տարածքներից։ Այլ օգտատերեր հակառակը՝ կոչ են անում չտրվել խուճապին և սպասել պաշտոնական հայտարարություններին։
Մինչդեռ տարածաշրջանում լարվածությունը շարունակում է աճել։ Քաղաքական վերլուծաբանները նշում են, որ Իրանի և Ադրբեջանի հարաբերությունները վերջին ամիսներին արդեն բավական լարված էին։ Սահմանային միջադեպերը, հայտարարությունները և ռազմական ակտիվությունը ստեղծել էին այնպիսի իրավիճակ, որը ցանկացած պահի կարող էր վերածվել ավելի լայն ճգնաժամի։
Որոշ փորձագետներ նույնիսկ զգուշացնում են, որ տեղեկատվական վակուումը ամենավտանգավոր բանն է նման իրավիճակներում։ Երբ մարդիկ չունեն հստակ տեղեկատվություն, լուրերը սկսում են տարածվել կայծակի արագությամբ։ Իսկ այդ լուրերը հաճախ ավելի մեծ խուճապ են առաջացնում, քան իրականությունը։
Ամենաշոկայինն այն է, որ բազմաթիվ ընտանիքներ ստիպված են եղել գիշերը լքել իրենց տները՝ առանց հասկանալու, թե արդյոք նրանք երբևէ կվերադառնան։ Ոմանք վերցրել են միայն ամենակարևոր իրերը՝ փաստաթղթեր, երեխաների հագուստ, մի քանի պայուսակ։ Տները մնացել են բաց դռներով, կարծես ժամանակը հանկարծ կանգ է առել։
Սահմանամերձ շրջաններից եկող պատմությունները երբեմն սարսափելի են թվում։ Մարդիկ պատմում են, որ գիշերը ճանապարհներին կարելի էր տեսնել երեխաների, որոնք լուռ նստած էին մեքենաների մեջ՝ մեծերի լարված դեմքերի կողքին։ Ոչ ոք բարձրաձայն չէր խոսում, բայց բոլորը հասկանում էին՝ ինչ-որ բան է կատարվում։
Այս պահին իրավիճակը շարունակում է մնալ անորոշ։ Պաշտոնական աղբյուրները դեռևս չեն ներկայացրել ամբողջական պատկեր, իսկ հասարակ մարդիկ շարունակում են սպասել պատասխանների։ Բայց մի բան արդեն ակնհայտ է՝ տարածաշրջանում զգացվող վախն ու անորոշությունը դարձել են իրականություն հազարավոր մարդկանց համար։
Երբ լուսաբացին առաջին արևի ճառագայթները հայտնվեցին սահմանային քաղաքների վրա, ճանապարհներին դեռևս կարելի էր տեսնել շարժվող մեքենաներ։ Ոմանք հեռանում էին, մյուսները կանգնած էին ու փորձում էին հասկանալ՝ արդյոք արժե վերադառնալ տուն։
Եվ հենց այդ անորոշության մեջ ամենածանր հարցն էր կախված օդում՝
արդյոք սա պարզապես կարճատև խուճապ էր…
թե՞ նոր, շատ ավելի մեծ ալիքի սկիզբ, որը կարող է փոխել ամբողջ տարածաշրջանի կյանքը։